|
چكيده مقاله ضمن تفكيك آزمون نظريه و نظريهسازي به عنوان دو سنّت غالب تحقيقات اجتماعي، پژوهش كيفي را در تناظر با سنت نظريهسازي ميداند و ضمن برشمردن چالشهاي پژوهش كيفي در علوم اجتماعي ايران،طرح مسائل و موضوعات متفاوت و جديد در جامعة ايراني در حال گذار را نيازمند انعطافپذيري و تنوع بيشتر در روششناسي علوم اجتماعي ميداند؛ چرا كه روششناسي كيفي ابزارهاي لازم را براي توجه به معنا، قدرت و تعامل در حيات اجتماعي فراهم ميسازد و قدرت عامليت بيشتري به سوژههاي مورد مطالعه در تحقيقات ميبخشد. كليدواژه: نظريهسازي، پژوهش كيفي، نظريه مبنايي، بازانديشي، اِتنوگرافي اين مقاله در هفتاد و سومين شماره فصلنامه رسانه چاپ شده است
مقدمه آزمون نظريه و نظريهسازي دو سنت غالب در تحقيقات اجتماعي محسوب ميشود. در آزمون نظريه تأكيد بر روشهاي ساخت يافته و دادههاي كمّي است و ا
... [ متن كامل ]
|